tekst > http://hollowaypages.com/jonson1692underwoods.htm

Nd why to me this, thou lame Lord of Fire,
What had I done that might call on thine Ire?
Or urge thy greedy Flame, thus to devour
So many my Years-labours in an hour?
I ne’re attempted Vulcan ‘gainst thy Life;
Nor made least Line of Love to thy loose Wife;
Or in remembrance of thy afront, and scorn
With Clowns, and Tradesmen, kept thee clos’d in Horn.
‘Twas Jupiter that hurl’d thee headlong down,
And Mars, that gave thee a Lanthorn for a Crown:
Was it because thou wert of old denied
By Jove to have Minerva for thy Bride.
That since thou tak’st all envious care and pain,
To ruine any Issue of the Brain?
Had I wrote Treason there, or Heresie,
Imposture, Whitchcraft, Charms, or Blasphemy?

I had deserv’d then, thy consuming Looks,
Perhaps, to have been burned with my Books.
But, on thy Malice, tell me, didst thou spy
Any, least loose, or surrile Paper, lye
Conceal’d, or kept there, that was fit to be,
By thy own Vote, a Sacrifice to thee?
Did I there wound the Honours of the Crown?
Or tax the Glories of the Church and Gown?
Itch to defame the State? or brand the Times?
And my self most, in some self-boasting Rhimes?
If none of these, then why this Fire? Or find
A Cause before; or leave me one behind.
Had I compil’d from Amadis de Gaule,
Th’ Esplandians, Arthur’s, Palmerins, and all
The learned Library of Don Quixote;
And so some goodlier Monster had begot,
Or spun out Riddles, and weav’d fitty Tomes
Of Logogriphes, and curious Palindromes,
Or pomp’d for those hard Trifles Anagrams,
Or Eteostichs, or those finer Flams
Of Eggs, and Halberds, Cradles, and a Hearse,
A pair of Scisars, and a Comb in Verse;
Acrostichs, and Telestichs, on jump Names,
Thou then hadst had some colour for thy Flames,
On such my serious Follies; But, thou’lt say,
There were some Pieces of as base allay,
And as false stamp there; parcels of a Play,
Fitter to see the Fire-light, than the day;

[column break]

Adulterate Moneys, such as might not go:
Thou should’st have stay’d, till publick Fame said so.
She is the Judge, Thou Executioner,
Or if thou needs would’st trench upon her Power,
Thou mightst have yet enjoy’d thy Cruelty
With some more thrift, and more variety:

Thou mightst have had me perish, piece by peice,
To light Tobacco, or save roasted Geese.
Sindge Capons, or poor Piggs, droping their Eyes;
Condemn’d me to the Ovens with the Pies;
And so, have kept me dying a whole Age,
Not ravish’d all hence in a Minutes rage.
But that’s a mark, whereof thy Rights do boast,
To make Consumption, ever where thou go’st;
Had I fore-known of this thy least desire
T’ have held a Triumph, or a Feast of Fire,
Especially in Paper; that, that steam
Had tickled your large Nostril: many a Ream
To redeem mine, I had sent in enough,
Though should’st have cry’d, and all been proper Stuff.
The Talmud, and the Alcoran had come,
With Pieces of the Legend; The whole sum
Of Errant Knight-hood, with the Dames, and Dwarfs;
The charmed Boats, and the inchanted Wharfs,
The Tristram’s, Lanc’lots, Turpins, and the Peer’s,
All the mad Rolands, and sweet Oliveer’s;
To Merlins Marvails, and his Caballs loss,
With the Chimæra of the Rosie-Cross,
Their Seals, their Characters, Hermetick Rings,
Their Jem of Riches, and bright Stone, that brings
Invisibility, and strength, and Tongues:
The Art of kindling the true Coal, by Lungs,
With Nicholas Pasquill’s, Medle with your match,
And the strong Lines, that so the time do catch,
Or Captain Pamphlets Horse, and Foot; that sally
Upon th’ Exchange, still out of Popes-head-Alley.
The weekly Corrants, with Poules Seal; and all
The admir’d discourses of the Prophet Ball:
These, had’st thou pleas’d either to dine or sup,
Had made a Meal for Vulcan to lick up.
But in my Desk, what was there to accite
So ravenous and vast an Appetite?
I dare not say a Body, but some Parts
There were of search, and mastry in the Arts.
All the old Venusine, in Poetry,
And lighted by the Stagerite, could spy,
Was there mad English: with the Grammar too,
To teach some that their Nurses could do.
The purity of Language; and among
The rest, my Journey into Scotland Song,
With all th’ Adventures; Three Books not afraid
To speak the Fate of the Sicilian Maid
To our own Ladies; and in Story there
Of our Fifth Henry, eight of his nine year;
Wherein was Oil, beside the Succour spent,
Which Noble Carew, Cotton, Selden lent:
And twice-twelve-years stor’d up Humanity,
With humble Gleanings in Divinity;
After the Fathers, and those wiser Guides
Whom Faction had not drawn to study sides.
How in these Ruins Vulcan, thou dost lurk,
All Soot and Embers! odious, as thy work!
I now begin to doubt, if ever Grace,
Or Goddess, could be patient of thy Face.
Thou woo Minerva! or to wit aspire!
‘Cause thou canst halt, with us in Arts and Fire!
Son of the Wind! for so thy Mother gone
With Lust conceiv’d thee; Father thou hadst none.
When thou wert born, and that thou look’st at best,
She durst not kiss, but flung thee from her Breast.
And so did Jove, who ne’re meant thee his Cup:
No marl the Clowns of Lemnos took thee up.
For none but Smiths would have made thee a God.
Some Alchimist there may be yet, or odd

squire of the Squibs, against the Pageant day,
May to thy name a Vulcanale say;
And for it lose his Eyes with Gun-powder,
As th’ other may his Brains with Quick-silver.
Well-fare the Wise-man yet, on the Banck-side,
My Friends, the Water-men! They could provide
Against thy Fury, when to serve their needs,
They made a Vulcan of a Sheaf of Reeds,
Whom they durst handle in their Holy-day Coats,
And safely trust to dress, not burn their Boats.
But, O those Reeds! thy meer disdain of them,
Made thee beget that cruel Stratagem,
(Which, some are pleas’d to stile but thy mad Pranck)
Against the Globe, the Glory of the Bank.
Which, though it were the Fort of the whole Parish,
Flanck’d with a Ditch, and forc’d out of a Marish,
I saw with two poor Chambers taken in
And raz’d; e’re thought could urge, this might have been!
See the World’s Ruines! nothing but the Piles
Left! and wit since to cover it with Tiles.
The Brethren, they streight nois’d it out for News,
‘Twas verily some Relick of the Stews.
And this a Sparkle of that Fire let loose,
That was lock’d up in the Winchestrian Goose,
Bred on the Banck, in time of Popery,
When Venus there maintain’d in Mystery.
But, others fell, with that conceit by the Ears,
And cry’d, it was a threatning to the Bears,
And that accursed Ground, the Parish Garden:
Nay, sigh’d, ah Sister ’twas the Nun, Kate Arden
Kindled the Fire! But, then did one return,
No Fool would his own harvest spoil, or burn!
If that were so, thou rather would’st advance
The Place, that was thy Wives Inheritance.
O no, cry’d all. Fortune, for being a Whore,
Scap’d not his Justice and Jot the more:
He burnt that Idol of the Revels too:
Nay, let White-Hall with Revels have to do,
Though but in Dances, it shall know his Power;
There was a Judgment shew’n too in an Hour.
He is true Vulcan still! He did not spare
Troy, though it were so much his Venus care.
Fool, wilt thou let that in Example come?
Did not she save from thence, to build a Rome?
And what hast thou done in these petty Spights,
More then advanc’d the Houses, and their Rights?
I will not argue thee, from those of guilt,
For they were burnt, but to be better built.
‘Tis true, that in thy wish they were destroy’d,
Which thou hast only vented, not enjoy’d.
So would’st th’ have run upon the Rolls by stealth,
And didst invade part of the Common-wealth,
In those Records, which were all Chronicles gone,
Will be remembred by Six Clerks, to one.
But, say all Six, Good Men, what answer ye?
Lyes there no Writ, out of the Chancery,
Against this Vulcan? No Injunction?
No Order? no Decree? Though we be gone
At Common-Law, Methinks in his despight
A Court of Equity should do us right.
But to confine him to the Brew-houses,
The Glass-house, Dye-fats, and their Furnaces;
To live in Sea-coal, and go forth in Smoke;
Or lest that Vapour might the City choak,
Condemn him to the Brick-kills, or some Hill-
Foot (out in Sussex) to an Iron Mill;
Or in small Fagots have him blaze about
Vile Taverns, and the Drunkards piss him out;
Or in the Bell-Mans Lanthorn like a Spy,
Burn to a Snuff, and then stink out and dye:
I could invent a Sentence, yet were worse;
But I’ll conclude all in a civil Curse.
Pox on your Flameship, Vulcan; if it be
To all as fatal as’t hath been to me,

[column break]

And to Pauls-Steeple; which was unto us
‘Bove all your Fire-works, had at Ephesus,
Or Alexandria; and though a Divine
Loss remains yet, as unrepair’d as mine.
Would you had kept your Forge, at Ætna still,
And there made Swords, Bills, Glaves, and Arms your fill.
Maintain’d the Trade at Bilbo; or else-where;
Struck in at Millan with the Cutlers there;
Or stay’d but where the Fryar, and you first met,
Who from the Divels-Arse did Guns beget,
Or fixt in the Low-Country‘s, where you might
On both sides do your mischiefs with delight;
Blow up, and ruine, mine, and countermine,
Make your Petards, and Granats, all your fine
Engines of Murder, and receive the Praise
Of massacring Man-kind so many ways.
We ask your absence here, we all love Peace,
And pray the Fruits thereof, and the Increase;
So doth the King, and most of the Kings-men
That have good Places: therefore once agen,
Pox on thee Vulcan, thy Pandora’s Pox,
And all the Evils that flew out of her Box
Light on thee: Or if those Plagues will not do,
Thy Wives Pox on thee, and B. Bs. too.

tekst van http://hollowaypages.com/jonson1692underwoods.htm

d’opperDirk, de Mega Verdiener und steelijke oepla oepla musti
ja er ist den fiercen neylknaab imselbe van het nederzompigst kletteren!!!
( een zaag gespand in funfa pferden, ieristtal vanda vanda oepsa eerste
- euh, istalwelaf ? euh apeupres plumeintenantkejamè jebenpense – allah dan -
verstaald uit het neo-kathedraalse enfin soit un objet trouvée door dv)

//@ init

Er is absoluut geen weg terug.

Laat mij u duiden. Het begon
met hem die alles wist.

Voila.

LSTR
nr ht
E.P.O.S.

v.

büsjamesj

KBBH

opt einde van de straat is het einde van de straat het einde dat opent
opent opt einde ent einde vant straat dat opengaat
is de koplamp is

de koplamp
& zijn zij
het
is

zo als zo

zijn de geweren klaar ja de geweren zijn klaar
zijn de missielen klaar ja de missielen zijn klaar
is de man bemand ja zij is
zijn wij
ja

‘k

ben

VRRC

{PST d rst}

GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEL GEEN WEE
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEG GEEN WEE
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEL GEEN WEE
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEE GEU B REE

de voetziekte aan mijn voet
de beenziekte aan mijn been
de leverziekte aan mijn lever
de vingerziekte aan mijn vinger

[...]

[obstr. rest. TMPX oder sthng]
de maagziekte aan mijn maag

REGINAREGINA
TOIQUIENSEIGNE
EINESEIGNETHE
ENDSIGNSTHEDES
IGN

est-ce vrai

O, reg[gy?]

Arde[nt?]
il
a la

mala

hypopothesisthmus

die

 

de niersteen in mijn nier

…

 

de ogenziekte aan mijne ogen
een zevenjarige die [...] zo dadelijk
de volle laag [...]

 

(huilde ik niet oerdroef
voor de van dierbaren
beroofden) (hoor mij mij
de oren uitschrijen)

 

de

oorziekte voor mijne oren
nog een zevenjarige [...] die
de [...] laag na laag

 

klaag niet GND voor mij
ARGENTA CITY
BUN K linkR
Oe VER
NIJL

 

1. AM SELBTEN TAG…

2. AM SELBSTEN TAG…

3. AM SELBSTEN TAG…

4. AM SELBSTEN TAG…

op de heetste heise heisa dieses ehnza Steinen herra heer o herr
verlaat mij niet in dit mijn desert storm mijn hart is niet hier mijn
hart is nog zuipende
met der Jugend zonden, de jongste
Dagtekeningen
zeu als:

 

 

 

warts a burd?
a burds a song

wart ssignet ze burd
ze burd signet

(You have 1 Urgent Security Message…)

 

Het volk aldaar heet doetertoenichtoe
van de wreed fameuze toeterdojesmaortoe
dus aswadan iel rap zijn metda meccaboemen
hemme sjokodoetertoeë megaMeccaboterhamme

& GN stoempe Ploegen ze
ploege zen veur Russen

Enter de Veur Russen van Dáprosjcalyps
En deerste Veurse Rus Vol Voil & zwaor MetTaal
pakt mij achterzwaards & zwiert mij bespeekt metnet den vettigsten
medestandsklinkers allertoe:

“Hé GIJ DSGWUHJKDGIJ ja KGSHSFETHGIJ daar,

hoerbenik hoerbenik hoerbenik
zmetagat zmetagat en a koGGels in mij
hoerbenik hoerbenik hoerbenik

pakkamee pakkamè pakkamij
pakka pakka pakka mij”

[hier brkt resluto f 't eers]

Het bekken oogt eiblauw, het bloed geeuwt & kolkt,
we worden dagelijks ouder & gekker & mooier &

de hemel kan zich met vallende rotsblokken
nauwelijks verstaanbaar nog maken. Vogels

uitnodigen vogels ter hunner beider begrafenis
& eveneeens naar Afrikaans gebruik wil je, in

de naarstig bewerkte singulariteit van ons vluchtige
samenzijn, in dit enge éne, het beschilderde heden

dat je met die andere dode van ons delen moet,
die theetafelhuidafstropende getallenpriegelaar,-

wil je nog haar mozaieke lijf beroeren, haar tempel
bevlekken, haar vloertegels bekrassen, ontheiligen

de laatste halmen van heur haar, retoucheren die strengels
de dode lippen belikken die je ooit van wanhoops

diepe waters weg deed weifelen, de klamme hand
omstrengelen die je in liefde deed nulbarsten, de dijen

kussen waartussen zij je haar wezen diep injoeg
opdat je dit in deze stilstand tenminste in hen zou

kunnen wegzeggen vooraleer ik & jij & zij voorgoed
bij het witte node het wit zitten te witkalken & ik

op het rammelige raamwerk van onze zielloze
letters tot louter klanken wijselijk wil spatten :

parakalpita, paratantra, parinispanna.
Eleja Adonay nasati ‘enay…

Bij het zich tijdelijk wegcijferende slingeren der afstanden
Kwakt de hylomorfe fluim landschap mij het spiegelraam op. [1]

In onderscheid ik ontwar het enthousiasmerend ingewikkeld zijn
Der giftige lijnen: beeld van het beeld dat ik u aanstamp. De krul

Die u is behoeft niet een mal waaruit zand sectorieel sijpelt, geen
hand evenmin dient een lip ter trilling de wolk in te strepen. Toch

Is zoek geraakt onderweegs onze verstandhouding. Gelieve dus
Deze brief te willen aanvaarden, de opdeling. Het middenrif mij

Is bevroren, adem stokt & in stuikt het, maar U is U al – U is op
De driften & zeebaren gewonnen land – U is als hoogste ons

In uw al te bonte wrong een bruistablet in de rottende navels: niet
dat zich radeloos opfikken in god echter, eerder het fragmentarische

dat tijdig weg zo het bij zichzelf in gebreke is. Schattig het teveel
bv. dat mij eigen is, dat van pinguins schuifelend op het ijs is, ik,

Maar van pinguins niettemin. De te korte pootjes kort gehouden. Dra,
Daar dan te klapwieken de zon staat met verstrekkende vleugels, U

Het licht dat zo in uw licht kwam, de teugels wij aangereikt. Die adem
Brokkelt ons, vriest ons uit, kraakt tot wij verletterd lezen wij verstuift.

[1] Hylomorf : zie http://en.wikipedia.org/wiki/Hylomorphism. Ik gebruik het hier echter niet verwijzend naar Aristoteles met dat al te categoriek dualisme, de verwijzing is naar de wordingsanalyses van Deleuze. Ergens op mijn notities bij het lezen van Peason’s Germinal Life lees ik nu: “Individuality is not a characteristic of the self but on the contrary, forms and sustains the system of the dissolved self”. Goed, maar die fluim op dat treinraam werkt zo ook wel, hier toch.

conversaties – Herschikkingen – reconversies

(leerstof voor bruidsels,
inz. van het type A.V. vanaf versie 1.2)

Festschrift n.a.v. de geboortedag van de Kathedraal 2006

Bevattende diverse voorbeelden van / oefeningen op / tests van:

• restdelingen met beeldplak
• gegevensverroesting bij contingente mondgaringen
• geavanceerde zoekfuncties met labiele context
• reactiesnelheid bij copyrightschendingen
• slijmuitdrijving in 5-pixelclusters
• conversaties met ik, wij, jij en zij
  

A. Het OOG ik (ook ik ook)

1.hoever dit ook reikt

dan zou ik niet, dan zou
het lichaam niet, dan zou het u gelegen zijn
in de hand als een gepofte kastanje

& het zou uw hand genegen zijn
terwijl het zich bij ons bewerkstelligt- wij
hebben het woord, het valt ons als plomb maar we
zullen het verhangen – terwijl het hier

de dag uitloopt & te zingen
terwijl het snikkend de spreeuwen voor zich uit
jaagt om de vergeten kerselaar in 1 ruk
van alle vrucht te stropen, terwijl het

oxiderend aangeslagen afbladdert, beverig knikt
& instuikt terwijl dit zo is

als het is

zoals dat zoals alles hetzelfde ding is
dat in uw vinger krampt terwijl
u het wrijven puur op snelheid
laat komen, terwijl

dit alles hoever het ook reikt
u belet om van uw sterven nu al
op gepaste wijze te genieten of

temidden van hen waaraan u ontvalt
de hoogst schrikbarende nagalm

in te zetten, nee, dan zou ik niet, oh nee

2.het blok graniet onaf (kwajongens in La Coupole)

zou je niet, indien het, wat zou het, natuurlijk
wat er je aan gelegen is, het bruine haar is
een explosiefje in het oog dat haar kast, het zou

in elk geval, maar zie je dit is te onpas

de hand knoopt, je vingert het touw al
tot het vezelige woord lus, je lip is hout
& stut het, je huig is de galg in de mijngang

Een machtig opfladderen van vogelzwermen
bij de raketlacering alsof zoveel
Balistieke gerichtheid
op natuurlijke wijze

Gevierd moet worden, een
Hoogmis gefezel
in de lucht, langs ontvangerszijde
vrij plomp vind ik vertaald:

“Dit is mijn vallen u
bent mijn volk” vóór het

Als een, hoe zeiden we het, als een
krabvingertje moeder aarde met jeuk
onder de wijkende massa zwart
het marktplein openhaalt, &

de droom eindigt daar, zegt het bewarende
wat wil ook alweer die stem toch bezweren
waar is het Bondmeisje, zie jij het…

 

zo vroeg je ons het lichaam de okeren huid
in 1 ruk het kleed uit de zon in te gooien -
de wil weet je wil best hogerop, je neemt
een toeristiek lachje droog in de mond,
er klikte wat in de houding,
dat ging dan maar door en door
met naampjes lezen in de deportatielijst

tot je oog in oog met 1 ervan en bloc verstomde
het stond al in de hal, zou je niet,
ach verdomme rotjoch, lap

daar heb je het al

3.Le Pneu Michelin a vaincu le rail

we zullen, zullen we niet, we zouden ons
toch het gezeten zijn laten welgevallen
terwijl het ons nog snel en adekwaat

een paar naakten doorvalt, ik

koning jij afwisselend jij koningin ik
& de hele hermafrodiete afwikkeling, kom
frommel het al maar op-

nieuw: we zouden, zouden we niet, we
zullen dit gezeten zijn genegen zijn, de stroop
met enkele naakten tegen hoge snelheid doorschoten

de bruid zorgvuldig uit de maagd gepeld
zorg dat het wit niet scheurt
met al dat glas moet er
overigens niet geboend, moet er
niet gestreken, kan het
zo de kader wel in, komt er geen
rozig wolkje euh ik bedoel maar,

zorg jij wel voor een Bondmeisje? een brunette
of ros nog ik bedoel beter nog een roodharig
dat zie je niet vaak, zeg zouden we

niet, ik

dacht, zouden we niet vlug daar
heb je het al, maar liefste

het weten was er al, hoe kon ik nu
zullen we nu dan maar, snij jij
er het rot uit ik hap wel

(in de mens is de worm mens
van de mens door het wormwielige
ventiel afgesneden, de verbanden
ontsporen, het klettert overal
de klippen af, het krijt maar wat,
de taal zelf verkettert het elf-
je dat in twee frames gevangen
bij de goden te trillen staat)

4. niks Is nog echt echt Alles

Houdt mijn hand op dan is het
ophouden geblazen, noli me tangere

me moe aptoe, die rots niet, mijn vel
niet of ik blaf en het
kalft je wereld af, immers sluiten

Doet het toch niet want
voor elke y element van mij
heb je een bijkomend afdankertje nodig,
een flikk’ren, puntig geel
dat mijn bibbersidderaal
boven ’t diep-werk’lijk paars tilt, dit nee dit nee
dat soort grens dat in wereldnevel

twinkelt
twinkelt
twinkelt

als de rekken op eigen houtje
perzikken in eigen
nat beginnen afzetten, dan is
het tijd begot, dan, wel, ziet, dat daar hé

dat krijgt geen mens nog getekend:
Ze streept zich in, het
valt je de ogen uit, hoe hard je ook
wil, zeg heb je het ook al gemerkt niks

Is nog echt echt Alles
is van mars-plastic ofzo als je lang genoeg
wacht kan je misschien het licht
in de spinthariscoop nog
zien emaneren (dit werk is

gekoppeld aan Johannes 20:17, evenals aan
Valentin’s Twaalf Sleutels van de Filosofie
en aan dat van dat paapse
mekander afrukken welja dat

doen ze ook en dan smoeltrekken
en half-stiekem met zwaai-
handjes zwaaien
de hoog-rood bloed-doorlopen vetzakken, ach,
de doos is leeg, het uur zit er op, hou
je bek dus & doe de deur maar toe, hap toe,

[hapt].

B. DE LAKENS IN LIER (GELAKT)

dv 9/2006, potlood op papier 14,8 x 21

Maude Easton 20/08/1891
naar een platinum print van
Edward Linley Sambourne

5. Identikittie d’ Arrière

Achter het gordijn schuilt de schoft
De schoft zegt:

- de stoel staat scheef
– het linkerbeen sleept
– het vlinderstrikje schuift

de paardestaart af

Voor het oog van de naald
Wordt er krampachtig met
De billen genepen.

De dame die er wat van kan
neemt twee vingers, dipt ze diep
in de pot boenwas die een dame is

Die er wat van kan

En zij strijkt zich op de tafel glad
en zij strijkt zich glimmend op
en zij spreekt en zegt

Kijk zegt ze ik ben mals ik
ben mauve ik is Maude
de printplaatspiegelfraude
het gehele prinsessenprisma-aha

Spiegelt zich mij ma-aha-r als een moi
à l’arrière of ’t were beter een ik
uit een blik erwtengorstj van bij nick
of geplet als een  speklek vanonder

den toeareg (bij mij in de club
is het donkergroen en droef-
purper maar uw punch na de lunch
is er altijd vanzelfsprekend in de mode.

Bij de nachtlamp ligt de ene hand wollig, bij tepels
ligt misschien te friemelen de andere of hangt
er een derde het Kwartet uit naast de Kruisweg
ach Schubert o wie redt ons nog Heden de Kunst

Zo Smoddert Onze Firmin Alsnog,
de Rots in de Branding, zo
zoveel tantes tant de tan-
Tes toch had ik, hun sokken nog aan.

1. het Plan is voltooid (pfew)
2. het Plan is vatbaar voorgesteld
3. het Kwaad is vatbaar voorgesteld, als er Buck Danny lijntjes zijn, en is een Buck Danny-net-een-ietsepietsje-persoonlijk-getekende-maar-toch-veilig-geuniformiseerde Vijand dan is er ook een Buck Danny, en mogen de Raketten Schoon en Vervaarlijk ogen, de techniek mag Interessant zijn en Natuurgetrouw getekend, want hé, slimpies, waarom doen al die loempe fasco’s al die moeite ALS U BINNEN 35 MINUTEN IN ENGELAND KAN ZIJN.
4. we hebben ook een de-horror-van-de-kampen tentoonstelling
5. dat biedt mogelijkheden

6. 
   Saint-Omer, Frankrijk heeft als logo een gleufachtig holte-ding met een dikke pijl die erin gaat of er voor staat, dat is niet duidelijk, genaamd La Coupole. Een beter Plan van het bezoek is nauwelijks denkbaar.
7. Er zijn geweldige dingen te beleven aan de overkant van het Kanaal.
8. De Koepel is dus eigenlijk gewoon een Koppeling, een Harde Link?

Appendices

1. De verfoeide Terugkeer van het Vermelde Gedicht

2.Het Gruwelijke van Bilplak middels Doorschijnende Stoelen Aanschouwelijk gemaakt

3. Haar Kousen Waarlijk Zij Volstonden Niet

4. Wat Gebeurde er met Ethel Warwick (op 02/08/1900)

Ethel Warwick 2/08/1900

ETHEL DE ELATERIET
VERDUURT NIET

WARWICK™ QUALITY PROS

00000000000000000000000000000000000000001
er kan niets gebeuren zonder dat het zichzelf herkent
00000000000000000000000000000000000000010
bewustzijn loopt al een poos voor het bewustzijn is
0000000000000000000000000000000000000100
veranderen doet er niets, integendeel: het niets vereenzelvigt

0000000000000000000000000000000000001000
hierboven gebeurt Ethel Warwick, het ding Ethel herkent zich
0000000000000000000000000000000000010000

in deze wereld die niets anders is dan
de lichtjes naar brandlucht geurende heat-sink
van G*d’s Enhanced Speedstep
Intel Xeon MP 7040 42 Ghz
Dual-Core processoren,

verschilt het gerepresenteerde

in niets van de presentatie, de betekenis
klettert zoals het betekende klettert Ethel
klettert zoals deze lettertjes kletteren, het blauw

00000000000000000000000000000000000111111

dat u ziet/niet ziet is een opgehaalde beweging, brug
te ver
een hopeloos
afgelopen zijn, het gebeurde dat als een

doorgeknipte hoogspanningskabel vervaarlijk

[DICHTER SPAN HEDEN DE LIER:]

angt te waaien (hz)
oven de (b)

ntsprde metr (oooo)
rs (ei)

n(ee)
ruce illis (BW)

nodig om de zaak recht te zetten

aar ie omt aar ie
(mdkmn)

0000000000000000000000000000000000010010

dedju toch.

Misschien valt het nog op
te lossen met een

WECKPOT

HE MARCEL HEBDE GIJ NOG WECKPOTTEN STAAN EN
ZO JA ZIJN DIE CAOUTCHOUCS NOG NIET VERDUURD ?

dedju toch.

Sonnet
(met ingeschoven Kessel-loos geduid Brahmaans

pseudo-kabbalistisch gekwebbel )

 

Zich een frisse duim halende, de Held Aspergis* -
enkel potentieel oneindige verzamelingen

zijn in de constructie-activiteit gegeven -
spookt op uit Indië’s zee reuz’ge infuzorie:

parfoit il neige des roros dans sa coeur.
Als je eraan trekken wil, dan moet je
het er eerst uittrekken, anders schiet het
veel misbaar veroorzakend terug op de

No matter what, or when, G. will make you puke
("ik walg van ‘t Wezen, tot mijn Ik verkleind")
het weze dus geweten dat men beter de Here
met ledige magen tegemoet kan treden

naakte huid? 6 MNO, 2 ABC,
2 ABC, 5 JKL , 8 TUV,3 DEF
4 GHI , 8 TUV, 4 GHI, 3 DEF,

Sony Ericsson Proximus 4 x
digital zoomVGA 4,1 mm 1:2.8
Druk op * en Vrijgeven om de

 

*> lat asparagus lett. gezwollen, notoir verstekeling aan boord van het schip van Aeneas, de Rome-stichter.
Er wordt wel ‘s beweerd dat terwijl Aeneas in Carthago iedereen an het vermaken was met straffe verhalen over zijn omzwervingen, koningin Dido een onderonsje had met de Held Aspergis, en dat vervolgens haar Ware Verdriet niet Aeneas, maar Aspergis betrof.

***

Aan de rand van de stad liggen de gigantische
concert- en spektakelhallen Sportpaleis, in
Spitsbergen waar je wandelen kan en zeilen
aan de rand van de Noordpool waar je nog Leven

kan en Evolueren aan de Rand van de Chaos, (Ravian 19:
Aan de rand van het Grote Niets). Eet de Biscuitjes
aan de rand van een atoomoorlog, vermorzel koekjes
wijl ik u graag informeer over de publicatie van mijn

derde poëziebundel “Aan de rand van het water”
gebracht aan de rand van Parijs, ideaal gelegen
tussen de stad en de Disneylanden Parijs, maar een
beetje achter de rand van de horizon (pagina 2):

“aan de rand van de dood die achter de rand aan de voet van de huls pakt, een verzameling ruimteobjecten gelegen achter Pluto, aan de rand van het zonnestelsel dat het verhaal vertelt achter de objecten, de mensheid aan de rand van de ondergang, zolang o de rand van het beeldscherm staat op ooghoogte , zolang je niet langer
Dan 6 uur achter een beeldscherm regelmatig

Verandert van houding over de rand van de zandbank
Verkrampend in de zon, het rukken van de zandbank
aan ingewanden door glazig beoogde ratten

indachtig”

naar beneden valt en op en a met je handen je skateboard vastpakken en zo door de lucht vliegen, ze kneep zijn hand zoo hard, … schoof en danste toen langs het behang achter den rand voorbij en naar een andre Leg vervolgens de handen achter het hoofd. Nog geen 10 meter verder zag ik de hand van de kameraad van mijn minnaar snel zijn hand om zijn lul bewegen. Vlak aan de rand, in het ondiepe water achter Kijk opnieuw of één van de genoemde … U beweegt steeds van de rand van de borst naar de tepel toe, Het gordijn achter het raam op de eerste verdieping beweegt niet. … Haar handen liggen in haar schoot, haar knieën raken de rand van de vensterbank … Zij streelden de zachte rafelige randen en voelden plakkerige haartjes. … Hij stond op en betastte de koele handen achter het glas …Hij had op een hoekje van de andere steen eerst een stukje houtskool ‘gekneusd’ met de kleinste ‘looper’ die achter de rand van de marmeren wrijfsteen…Toen de dreiging niet wilde wijken werd ik bijgestaan door een verzoenend gebaar van haar, nog steeds achter mij, aan mijn handen…De kinderen staan in een kring met de handen achter hun rug. … De helft staat in het veld, de andere helft staat aan de rand van het veld op een rij. Hij liep naar het voeteneinde, schopte onderwijl zijn schoenen uit en stapte, achter het hangende, rode fluweel langs, op de rand van het bed.

***

Een weinig later herhaalde ik:

“Hij liep naar het voeteneinde, schopte onderwijl zijn schoenen uit en stapte, achter het hangende, rode fluweel langs, op de rand van het bed.”

***

Gaffel. Vork. Splijtingen in volle
zang. Het ploffen, bv, van de huiszieke
zwaluw tegen het koepelraam

dat u tussen de wijsvinger

en de duim geklemd houdt. Iemand

uit een gedicht van Dirk Van
Bastelaere zoekt ultrasone
microfoontjes
voor het beluisteren van
vleermuizen met behulp van

een computer. Even later

herhaalde ik: het voeteneinde,

het schoppen, de schoenen

en achter het hangende

is er even later

het hangen van rood fluweel,

langs,

over de rand

van het bed.

~

De afwachtende houding. Bestraffing van de afwachtende houding. Logenstraffing van de schuld aan het dienstweigeren. Het weigert geen dienst, het ontkent.

et ik kan niet anders. Het zwemt in cellofaan gedachtengoed. Het wemelt maar wat, het koekt aan in de randjes van de bevlekte cabinevensters. De donkerrode krinkelende waterblub van het zichzelf regenererende inri-virus.

Schuls bij schot wordt schuldt bij onthouding, het ik spettert in talloze spelfouten te pletter op het doelhout. De postbode duwt enkele plastic omwikkelde paketten murw in de gleuf. Hier is de tijdsgeest, in de houding alsjeblief. Het wakkere oudje.
Het zichzelf benaderende vergevingsgezinde handje zwaait naar de levenden.

onmog… het… de… rode, donkerrode, het afstappen van…Niet.

tekenen, hier! Afsluiten. Wanneer weet je het? Als het regent. Regent het? nee.

Waarom denk je? Ja dank u, jaja. Het afstappen. Er wordt afgestapt van de dagelijkse routine. Er wordt met scherp geschoten. De dame beweegt. Is er iets in je hoofd dat denkt? Nee, er is niets in mijn hoofd dat denkt. Waar is mijn hoofd?
Wanneer weet je het? Als het regent, vlak nadien. Werd er? er werd. Regende het? nee. Wel dan…

[snikken] hoe meer je weet, hoe erger het wordt. Hoe ouder je wordt hoe zwaarder het niet begint te wegen.

[kortaf] lul niet, kras je huid open op 49% van de oppervlakte, wrijf terpentine, lees bij kaarslicht voor uit wooooshhh, maak jezelf op allegorische wijze de held van de dagsluiting. De eerlijkheid gebiedt ons.
[trek je bed in] van dit ene is het einde niet in zicht: er wolkte wit uit de gemeten bestapte schaduw, er heerste schoonheid op antieke wijze, de trein viel uit de toon. (het aanmaken van dergelijke ogenblikken is weinigen gegund, ik denk dat je je kan troosten, voel ‘s wat lager)

Het invoegen van slipjeshumor in encyclopedisch geconcipiereerde aftelrijmpjes, meer is het niet.

tom taylor

Originally uploaded by jim leftwich.

tom has it in with the Window Reflecting the Representational Action in the Representation too, öder here’s someone who likes pictures of things in windows too (i know i do)

ficus strangulensis

Originally uploaded by jim leftwich.

jim leftwich has a New Series

dit is dit in dit

disons:

De vereiste duidelijkheid te scheppen over de auteursrechten van de universiteit en haar werknemers met inbegrip van de bestudering van globale bifurcaties is een taak van de administrateur, net zoals het een taak is van alle ICT gebruikers om de vereiste duidelijkheid te scheppen over de wenselijkheid van dergelijke financiele steun aan religieuze voorzieningen met inbegrip van skeletmorfologie en reconstructie van het voortbewegingsapparaat.Da’s logisch, da’s nu de status van dit moment, maar da’s nu juist het punt, da’s nu dus niet van toepassing.Uit de bomen in de bomen groeit de boomstam groeit de kanarie ploef doet de kanarie onder de bomen plof antwoordt het gras. De vereiste duidelijkheid te scheppen over de octrooieerbaarheid van toepassingen waarbij software wordt gebruikt met inbegrip van het strafprocesrecht en in twee van de onderstaande rechtsgebieden is een taak van de provincie net zoals het een taak is van de colleges van bestuur om de vereiste duidelijkheid te scheppen over de positie van deelnemers in een dergelijke regeling met inbegrip van milieu-effectrapportages, voorzover van toepassing. Gewoon een kwestie van slechte beveiliging van kwetsbare gegevens, tijdelijk, maar da’s nu natuurlijk een beetje onzin geworden, da’s nu precies wat ik bedoel. Internal error: entity_id not found ! herstart Zo fris en vrolijk als de deelnemers waren aan dit Poetry World Slampionship, zo knullig had Poetry International het kampioenschap in elkaar gestoken.  Als je ondanks alle inspanningen geen toegankelijke pagina kan creëren, lever dan een link naar een alternatieve pagina die W3C-technologieën gebruikt, toegankelijk is, equivalente informatie (of functionaliteit) heeft en even vaak wordt geactualiseerd als de ontoegankelijke (oorspronkelijke) pagina. Ploft de kanarie, o kleur nieuwe kleur o sneeuwstorm der vederen. Maar gij, gij verzuipt in uw kleren, gij zet vel over been, gij. Vrolijk, ‘t is verdoemme een vrolijk wijf, ge kunt er in nijpen, ge moogt er op zitten ‘s nachts, ‘t is van plastiek, ik zeg het u, plastiek, ge kunt er eendert wat met doen. De straatlantaarn, de weiden. Verzamel de bidprentjes waarvan de naam begint met een k. Een najaarscollecte, elk cijfer in dit diagram staat voor een letter, corrigeer het correctiemechanisme, voeg nieuwe woorden toe, corrigeer de zinsorde Wereld mijnWereld is nieuwe wereld mijnwereld explodeer, naam mijnNaam is nieuwe naam de naam Anke, wereld nieuwe wereld de wereld wereld schrap redundantie Wereld nieuwe wereld de wereld interioriseer encapsuleer de recursie van schrijven in lezen, corrigeer, zinsnede ontleed woord  verschrompel wees vrolijk wereld Inter error: entity_id not found herstart probeer

wees vrolijk gij nijpsel de wereld explodeert

grijp misvatsel Anke

schrijf Anke

los

veeg Veld

veeg

World. The model is based on the self-assembling
discoticmesogenic behaviors of polynuclear
aromatic compounds, their photochemical
edgederivatizations (e.g.,-OH,=O), and the selectivity

of such stacked supramolecular scaffolds
for the edge-on binding and ca.0.34nm
plane-parallel pacing of random collections
of small prebiotic heterocycles, taken-up

and concentrated from the presumed ‘dilute
prebiotic soup’.The constrained separation
distance could further select for oligomerizing
‘linkers’ of fairly restricted size (e.g.,(HCHO)n),

which

would condense with the small heterocycles
and also with each other to form the flexible
structural backbone of a first generation
of proto-informational oligomeric material,

stabilized against both hydrolytic and photolytic
degradations by its association with the discotic
aromatic mesophase. A local pH decrease
(e.g.,volcanic SO2(aq.)) would disrupt the hydrogen

bonds anchoring the oligomer to the scaffold,
thereby releasing segments or portions
of oligomeric material to explore intramolecular
degrees of motional freedom, perhaps folding

back on themselves to match up adventitious
Watson-Crick-like baseresidue pairings. Segments
rich in such chance complementarities would likely
persist by virtue of the combined co-operative

strengths deriving from multiple non-covalent
intramolecular interactions: hydrogen bonds
(base-paired heterocycles), and van der Waals
forces (including 􀀁-􀀁 stacking interactions). Base

mismatches would naturally lead to point
replacements towards minimizing conformational
potential energies, in which stacked planar
base-pairs would effectively constitute the

essentially hydrophobic ‘aromatic cores’
of quasi-discotic mesophases in the secondary
and tertiary structures of these proto-informational
oligomeric materials. Push it hard baby, push it

good.