
-
Blog Stats
- 653 hits
Categorieën
Pagina’s
Archief
-
links





aaine kleine hupsa netsickness
uut het kaballa kabbelende zommerlommerKampCode, verteeld in het
onbewoelde zweten van dáf dáf d’af oefzeg d’afwezigheid dus van
d’opperDirk, de Mega Verdiener und steelijke oepla oepla musti
ja er ist den fiercen neylknaab imselbe van het nederzompigst kletteren!!!
( een zaag gespand in funfa pferden, ieristtal vanda vanda oepsa eerste
- euh, istalwelaf ? euh apeupres plumeintenantkejamè jebenpense – allah dan -
verstaald uit het neo-kathedraalse enfin soit un objet trouvée door dv)
//@ init
Er is absoluut geen weg terug.
Laat mij u duiden. Het begon
met hem die alles wist.
Voila.
LSTR
nr ht
E.P.O.S.
v.
büsjamesj
KBBH
opt einde van de straat is het einde van de straat het einde dat opent
opent opt einde ent einde vant straat dat opengaat
is de koplamp is
de koplamp
& zijn zij
het
is
zo als zo
zijn de geweren klaar ja de geweren zijn klaar
zijn de missielen klaar ja de missielen zijn klaar
is de man bemand ja zij is
zijn wij
ja
‘k
ben
VRRC
{PST d rst}
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEL GEEN WEE
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEG GEEN WEE
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEL GEEN WEE
GEEN KLUIT GEEN KLEI GEEN WEE GEU B REE
de voetziekte aan mijn voet
de beenziekte aan mijn been
de leverziekte aan mijn lever
de vingerziekte aan mijn vinger[...]
[obstr. rest. TMPX oder sthng]
de maagziekte aan mijn maagREGINAREGINA
TOIQUIENSEIGNE
EINESEIGNETHE
ENDSIGNSTHEDES
IGNest-ce vrai
O, reg[gy?]
Arde[nt?]
il
a lamala
hypopothesisthmus
die
de niersteen in mijn nier
…
de ogenziekte aan mijne ogen
een zevenjarige die [...] zo dadelijk
de volle laag [...]
(huilde ik niet oerdroef
voor de van dierbaren
beroofden) (hoor mij mij
de oren uitschrijen)
de
oorziekte voor mijne oren
nog een zevenjarige [...] die
de [...] laag na laag
klaag niet GND voor mij
ARGENTA CITY
BUN K linkR
Oe VER
NIJL
- AM SELBTEN TAG…
- AM SELBSTEN TAG…
- AM SELBSTEN TAG…
- AM SELBSTEN TAG…
op de heetste heise heisa dieses ehnza Steinen herra heer o herr
verlaat mij niet in dit mijn desert storm mijn hart is niet hier mijn
hart is nog zuipende
met der Jugend zonden, de jongste
Dagtekeningen
zeu als:
warts a burd?
a burds a songwart ssignet ze burd
ze burd signet
(You have 1 Urgent Security Message…)
Het volk aldaar heet doetertoenichtoe
van de wreed fameuze toeterdojesmaortoe
dus aswadan iel rap zijn metda meccaboemen
hemme sjokodoetertoeë megaMeccaboterhamme
& GN stoempe Ploegen ze
ploege zen veur Russen
Enter de Veur Russen van Dáprosjcalyps
En deerste Veurse Rus Vol Voil & zwaor MetTaal
pakt mij achterzwaards & zwiert mij bespeekt metnet den vettigsten
medestandsklinkers allertoe:
“Hé GIJ DSGWUHJKDGIJ ja KGSHSFETHGIJ daar,
hoerbenik hoerbenik hoerbenik
zmetagat zmetagat en a koGGels in mij
hoerbenik hoerbenik hoerbenik
pakkamee pakkamè pakkamij
pakka pakka pakka mij”
[hier brkt resluto f 't eers]

(leerstof voor bruidsels,
inz. van het type A.V. vanaf versie 1.2)
Festschrift n.a.v. de geboortedag van de Kathedraal 2006
Bevattende diverse voorbeelden van / oefeningen op / tests van:
- restdelingen met beeldplak
- gegevensverroesting bij contingente mondgaringen
- geavanceerde zoekfuncties met labiele context
- reactiesnelheid bij copyrightschendingen
- slijmuitdrijving in 5-pixelclusters
- conversaties met ik, wij, jij en zij
dan zou ik niet, dan zou
het lichaam niet, dan zou het u gelegen zijn
in de hand als een gepofte kastanje
& het zou uw hand genegen zijn
terwijl het zich bij ons bewerkstelligt- wij
hebben het woord, het valt ons als plomb maar we
zullen het verhangen – terwijl het hier
de dag uitloopt & te zingen
terwijl het snikkend de spreeuwen voor zich uit
jaagt om de vergeten kerselaar in 1 ruk
van alle vrucht te stropen, terwijl het
oxiderend aangeslagen afbladdert, beverig knikt
& instuikt terwijl dit zo is
als het is
zoals dat zoals alles hetzelfde ding is
dat in uw vinger krampt terwijl
u het wrijven puur op snelheid
laat komen, terwijl
dit alles hoever het ook reikt
u belet om van uw sterven nu al
op gepaste wijze te genieten of
temidden van hen waaraan u ontvalt
de hoogst schrikbarende nagalm
in te zetten, nee, dan zou ik niet, oh nee
zou je niet, indien het, wat zou het, natuurlijk
wat er je aan gelegen is, het bruine haar is
een explosiefje in het oog dat haar kast, het zou
in elk geval, maar zie je dit is te onpas
de hand knoopt, je vingert het touw al
tot het vezelige woord lus, je lip is hout
& stut het, je huig is de galg in de mijngang
Een machtig opfladderen van vogelzwermen
bij de raketlacering alsof zoveel
Balistieke gerichtheid
op natuurlijke wijzeGevierd moet worden, een
Hoogmis gefezel
in de lucht, langs ontvangerszijde
vrij plomp vind ik vertaald:“Dit is mijn vallen u
bent mijn volk” vóór hetAls een, hoe zeiden we het, als een
krabvingertje moeder aarde met jeuk
onder de wijkende massa zwart
het marktplein openhaalt, &
de droom eindigt daar, zegt het bewarende
wat wil ook alweer die stem toch bezweren
waar is het Bondmeisje, zie jij het…
zo vroeg je ons het lichaam de okeren huid
in 1 ruk het kleed uit de zon in te gooien -
de wil weet je wil best hogerop, je neemt
een toeristiek lachje droog in de mond,
er klikte wat in de houding,
dat ging dan maar door en door
met naampjes lezen in de deportatielijst
tot je oog in oog met 1 ervan en bloc verstomde
het stond al in de hal, zou je niet,
ach verdomme rotjoch, lap
daar heb je het al
we zullen, zullen we niet, we zouden ons
toch het gezeten zijn laten welgevallen
terwijl het ons nog snel en adekwaat
een paar naakten doorvalt, ik
koning jij afwisselend jij koningin ik
& de hele hermafrodiete afwikkeling, kom
frommel het al maar op-
nieuw: we zouden, zouden we niet, we
zullen dit gezeten zijn genegen zijn, de stroop
met enkele naakten tegen hoge snelheid doorschoten
de bruid zorgvuldig uit de maagd gepeld
zorg dat het wit niet scheurt
met al dat glas moet er
overigens niet geboend, moet er
niet gestreken, kan het
zo de kader wel in, komt er geen
rozig wolkje euh ik bedoel maar,
zorg jij wel voor een Bondmeisje? een brunette
of ros nog ik bedoel beter nog een roodharig
dat zie je niet vaak, zeg zouden we
niet, ik
dacht, zouden we niet vlug daar
heb je het al, maar liefste
het weten was er al, hoe kon ik nu
zullen we nu dan maar, snij jij
er het rot uit ik hap wel
(in de mens is de worm mens
van de mens door het wormwielige
ventiel afgesneden, de verbanden
ontsporen, het klettert overal
de klippen af, het krijt maar wat,
de taal zelf verkettert het elf-
je dat in twee frames gevangen
bij de goden te trillen staat)

4. niks Is nog echt echt Alles
Houdt mijn hand op dan is het
ophouden geblazen, noli me tangere
me moe aptoe, die rots niet, mijn vel
niet of ik blaf en het
kalft je wereld af, immers sluiten
Doet het toch niet want
voor elke y element van mij
heb je een bijkomend afdankertje nodig,
een flikk’ren, puntig geel
dat mijn bibbersidderaal
boven ’t diep-werk’lijk paars tilt, dit nee dit nee
dat soort grens dat in wereldnevel
twinkelt
twinkelt
twinkelt
als de rekken op eigen houtje
perzikken in eigen
nat beginnen afzetten, dan is
het tijd begot, dan, wel, ziet, dat daar hé
dat krijgt geen mens nog getekend:
Ze streept zich in, het
valt je de ogen uit, hoe hard je ook
wil, zeg heb je het ook al gemerkt niks
Is nog echt echt Alles
is van mars-plastic ofzo als je lang genoeg
wacht kan je misschien het licht
in de spinthariscoop nog
zien emaneren (dit werk is
gekoppeld aan Johannes 20:17, evenals aan
Valentin’s Twaalf Sleutels van de Filosofie
en aan dat van dat paapse
mekander afrukken welja dat
doen ze ook en dan smoeltrekken
en half-stiekem met zwaai-
handjes zwaaien
de hoog-rood bloed-doorlopen vetzakken, ach,
de doos is leeg, het uur zit er op, hou
je bek dus & doe de deur maar toe, hap toe,
[hapt].

dv 9/2006, potlood op papier 14,8 x 21
Maude Easton 20/08/1891
naar een platinum print van
Edward Linley Sambourne
5. Identikittie d’ Arrière
Achter het gordijn schuilt de schoft
De schoft zegt:
- de stoel staat scheef
– het linkerbeen sleept
– het vlinderstrikje schuiftde paardestaart af
Voor het oog van de naald
Wordt er krampachtig met
De billen genepen.
De dame die er wat van kan
neemt twee vingers, dipt ze diep
in de pot boenwas die een dame is
Die er wat van kan
En zij strijkt zich op de tafel glad
en zij strijkt zich glimmend op
en zij spreekt en zegt
Kijk zegt ze ik ben mals ik
ben mauve ik is Maude
de printplaatspiegelfraude
het gehele prinsessenprisma-ahaSpiegelt zich mij ma-aha-r als een moi
à l’arrière of ’t were beter een ik
uit een blik erwtengorstj van bij nick
of geplet als een speklek vanonderden toeareg (bij mij in de club
is het donkergroen en droef-
purper maar uw punch na de lunch
is er altijd vanzelfsprekend in de mode.
Bij de nachtlamp ligt de ene hand wollig, bij tepels
ligt misschien te friemelen de andere of hangt
er een derde het Kwartet uit naast de Kruisweg
ach Schubert o wie redt ons nog Heden de Kunst
Zo Smoddert Onze Firmin Alsnog,
de Rots in de Branding, zo
zoveel tantes tant de tan-
Tes toch had ik, hun sokken nog aan.


Appendices
1. De verfoeide Terugkeer van het Vermelde Gedicht
| DROOG
|
Angelo Poliziano, Silvae : Ambra, v. 113-114 Passie is een enkelinge, ze strompelt als vergeet-mij-nietje de N van haar set bij een bos uit de kleren, droogt of verzint zichzelf doodgewoon bij elke de knieen van de Dondergod, ombeeft & ombibbert 29/10/02 – 28/08/06 |
2.Het Gruwelijke van Bilplak middels Doorschijnende Stoelen Aanschouwelijk gemaakt
3. Haar Kousen Waarlijk Zij Volstonden Niet

4. Wat Gebeurde er met Ethel Warwick (op 02/08/1900)

Ethel Warwick 2/08/1900
ETHEL DE ELATERIET
VERDUURT NIET
WARWICK™ QUALITY PROS
00000000000000000000000000000000000000001
er kan niets gebeuren zonder dat het zichzelf herkent
00000000000000000000000000000000000000010
bewustzijn loopt al een poos voor het bewustzijn is
0000000000000000000000000000000000000100
veranderen doet er niets, integendeel: het niets vereenzelvigt
0000000000000000000000000000000000001000
hierboven gebeurt Ethel Warwick, het ding Ethel herkent zich
0000000000000000000000000000000000010000
in deze wereld die niets anders is dan
de lichtjes naar brandlucht geurende heat-sink
van G*d’s Enhanced Speedstep
Intel Xeon MP 7040 42 Ghz
Dual-Core processoren,
verschilt het gerepresenteerde
in niets van de presentatie, de betekenis
klettert zoals het betekende klettert Ethel
klettert zoals deze lettertjes kletteren, het blauw
00000000000000000000000000000000000111111
dat u ziet/niet ziet is een opgehaalde beweging, brug
te ver
een hopeloos
afgelopen zijn, het gebeurde dat als een
doorgeknipte hoogspanningskabel vervaarlijk
[DICHTER SPAN HEDEN DE LIER:]
angt te waaien (hz)
oven de (b)
ntsprde metr (oooo)
rs (ei)n(ee)
ruce illis (BW)nodig om de zaak recht te zetten
aar ie omt aar ie
(mdkmn)
0000000000000000000000000000000000010010
dedju toch.
Misschien valt het nog op
te lossen met een
WECKPOT
HE MARCEL HEBDE GIJ NOG WECKPOTTEN STAAN EN
ZO JA ZIJN DIE CAOUTCHOUCS NOG NIET VERDUURD ?
dedju toch.
Sonnet
(met ingeschoven Kessel-loos geduid Brahmaanspseudo-kabbalistisch gekwebbel )
Zich een frisse duim halende, de Held Aspergis* -
enkel potentieel oneindige verzamelingen
zijn in de constructie-activiteit gegeven -
spookt op uit Indië’s zee reuz’ge infuzorie:parfoit il neige des roros dans sa coeur.
Als je eraan trekken wil, dan moet je
het er eerst uittrekken, anders schiet het
veel misbaar veroorzakend terug op deNo matter what, or when, G. will make you puke
("ik walg van ‘t Wezen, tot mijn Ik verkleind")
het weze dus geweten dat men beter de Here
met ledige magen tegemoet kan treden
naakte huid? 6 MNO, 2 ABC,
2 ABC, 5 JKL , 8 TUV,3 DEF
4 GHI , 8 TUV, 4 GHI, 3 DEF,Sony Ericsson Proximus 4 x
digital zoomVGA 4,1 mm 1:2.8
Druk op * en Vrijgeven om de
*> lat asparagus lett. gezwollen, notoir verstekeling aan boord van het schip van Aeneas, de Rome-stichter.
Er wordt wel ’s beweerd dat terwijl Aeneas in Carthago iedereen an het vermaken was met straffe verhalen over zijn omzwervingen, koningin Dido een onderonsje had met de Held Aspergis, en dat vervolgens haar Ware Verdriet niet Aeneas, maar Aspergis betrof.
« Méditer, cést mettre un intervalle entre la pensée et la parole.
Peu d’hommes y parviennent »

***
Aan de rand van de stad liggen de gigantische
concert- en spektakelhallen Sportpaleis, in
Spitsbergen waar je wandelen kan en zeilen
aan de rand van de Noordpool waar je nog Leven
kan en Evolueren aan de Rand van de Chaos, (Ravian 19:
Aan de rand van het Grote Niets). Eet de Biscuitjes
aan de rand van een atoomoorlog, vermorzel koekjes
wijl ik u graag informeer over de publicatie van mijn
derde poëziebundel “Aan de rand van het water”
gebracht aan de rand van Parijs, ideaal gelegen
tussen de stad en de Disneylanden Parijs, maar een
beetje achter de rand van de horizon (pagina 2):
“aan de rand van de dood die achter de rand aan de voet van de huls pakt, een verzameling ruimteobjecten gelegen achter Pluto, aan de rand van het zonnestelsel dat het verhaal vertelt achter de objecten, de mensheid aan de rand van de ondergang, zolang o de rand van het beeldscherm staat op ooghoogte , zolang je niet langer
Dan 6 uur achter een beeldscherm regelmatigVerandert van houding over de rand van de zandbank
Verkrampend in de zon, het rukken van de zandbank
aan ingewanden door glazig beoogde rattenindachtig”
naar beneden valt en op en a met je handen je skateboard vastpakken en zo door de lucht vliegen, ze kneep zijn hand zoo hard, … schoof en danste toen langs het behang achter den rand voorbij en naar een andre Leg vervolgens de handen achter het hoofd. Nog geen 10 meter verder zag ik de hand van de kameraad van mijn minnaar snel zijn hand om zijn lul bewegen. Vlak aan de rand, in het ondiepe water achter Kijk opnieuw of één van de genoemde … U beweegt steeds van de rand van de borst naar de tepel toe, Het gordijn achter het raam op de eerste verdieping beweegt niet. … Haar handen liggen in haar schoot, haar knieën raken de rand van de vensterbank … Zij streelden de zachte rafelige randen en voelden plakkerige haartjes. … Hij stond op en betastte de koele handen achter het glas …Hij had op een hoekje van de andere steen eerst een stukje houtskool ‘gekneusd’ met de kleinste ‘looper’ die achter de rand van de marmeren wrijfsteen…Toen de dreiging niet wilde wijken werd ik bijgestaan door een verzoenend gebaar van haar, nog steeds achter mij, aan mijn handen…De kinderen staan in een kring met de handen achter hun rug. … De helft staat in het veld, de andere helft staat aan de rand van het veld op een rij. Hij liep naar het voeteneinde, schopte onderwijl zijn schoenen uit en stapte, achter het hangende, rode fluweel langs, op de rand van het bed.
***

Een weinig later herhaalde ik:
“Hij liep naar het voeteneinde, schopte onderwijl zijn schoenen uit en stapte, achter het hangende, rode fluweel langs, op de rand van het bed.”
***
Gaffel. Vork. Splijtingen in volle
zang. Het ploffen, bv, van de huiszieke
zwaluw tegen het koepelraamdat u tussen de wijsvinger
en de duim geklemd houdt. Iemand
uit een gedicht van Dirk Van
Bastelaere zoekt ultrasone
microfoontjes
voor het beluisteren van
vleermuizen met behulp van
een computer. Even later
herhaalde ik: het voeteneinde,
het schoppen, de schoenen
en achter het hangende
is er even later
het hangen van rood fluweel,
langs,
over de rand
van het bed.
~
tom has it in with the Window Reflecting the Representational Action in the Representation too, öder here’s someone who likes pictures of things in windows too (i know i do)
jim leftwich has a New Series